ដំណើរបច្ចេកទេសបង្ការកម្ចាត់ជំងឺម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមី

I/ មូលហេតុ រោគសញ្ញានិងយន្តការចម្លងជំងឺ៖ ១/ មូលហេតុបង្កើតជំងឺ៖ ជំងឺម៉ូសាអ៊ិចដំឡូងមីដោយសារតែវីរុសមានឈ្មោះវិទ្យាសាស្រ្តគឺ Sri Lanka Cassava Mosaic Virus (Begomovirus: Geminiviridae) បង្កឡើង។

កំណត់ចំណាំមួយចំនួនក្នុងការថែទាំក្រូចថ្លុងសាច់ក្រហមក្នុងនិងក្រោយអំឡុងពេលរីងស្ងួត ជ្រាបជាតិប្រៃ

កំណត់ចំណាំមួយចំនួនក្នុងការថែទាំក្រូចថ្លុងសាច់ក្រហមក្នុងនិងក្រោយអំឡុងពេលរីងស្ងួត ជ្រាបជាតិប្រៃ

ខេត្ត ធឿធៀន - ហ្វេ អភិវឌ្ឍការចិញ្ចឹមបក្សីស្រុកតាមទិសដៅសុវតិ្ថភាពជីវសាស្ត្រ

ជាមួយនឹងកសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបក្សីស្រុកទ្រង់ទ្រាយធំរាប់សិបកន្លែង ប្រមូលផ្តុំនៅស្រុក៖ ក្វាងដៀន ផុងដៀន ទីរួមខេត្ត ហឿងត្រា ទីរួមខេត្ត ហឿងធុយ... បច្ចុប្បន្នខេត្ត ធឿធៀន - ហ្វេ មានហ្វូងបក្សីស្រុកប្រមាណ ៤ លានក្បាល កើនជាង ៣១% បើធៀបនឹងរយៈពេលដូចគ្នានៃឆ្នាំ ២០១៩ ក្នុងនោះ ហ្វូងមាន់មានដល់ទៅជាង ៣,២ លានក្បាល។


បទពិសោធន៍កាត់តម្រឹមមែកអោយដើមកាហ្វេ

ការកាត់តម្រឹមមែកគឺជាបច្ចេកទេសច្នៃបង្កើតរូបរាងសំខាន់និងចាំបាច់ក្នុងដំណើរការថែទាំដើមកាហ្វេជួយដំណាំលូតលាស់មួនមាំផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ ពេលកាត់តម្រឹមមែកសមស្រប ដំណាំនឹងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ លូតលាស់ឡើងវិញឆាប់រហ័ស ផ្តល់ផ្លែធំជាងនិងកាត់បន្ថយបានជំងឺដង្កូវមួយចំនួនអោយចម្ការកាហ្វេ...


ការដាំត្រសក់ផ្អែមអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់នៅខេត្ត និញធន់

ក្នុងរយៈពេលកន្លងទៅក្រុមគ្រួសារប្រជាកសិករ អាជីវកម្មជាច្រើននៅខេត្ត និញធន់ វិនិយោគ អភិវឌ្ឍគំរូដាំត្រសក់ផ្អែមអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់តាមស្តង់ដារ VietGAP។ មិនត្រឹមតែផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ប៉ុណ្ណោះទេ គំរូនេះថែមទាំងបើកចេញទិសដៅថ្មីអោយផ្នែកកសិកម្មមូលដ្ឋានទៀតផង។


លើកកម្ពស់តម្លៃគ្រាប់កាហ្វេ ដាក់ណុង

ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅថ្មីៗ នេះ បង ហ្វាង ចូវវៀតវូ (កើតឆ្នាំ ១៩៩៤) នៅភូមិ ៤ ឃុំ ញ៉ឹនគើ ស្រុក ដាក់រឡឹប (ខេត្ត ដាក់ណុង) បានជំរុញយ៉ាងខ្លាំងក្លាការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាចូលក្នុងការថែទាំ កែច្នៃ រួមចំណែកលើកកម្ពស់តម្លៃគ្រាប់កាហ្វេ។


ជនជាតិ ចាម អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចពីគំរូដាំដំណាំឈូក

អាស្រ័យដោយក្លៀវក្លាសិក្សារៀនសូត្រ កែលម្អវាលទំនាប ស្រែភក់ល្បាប់ជ្រាំដើម្បីដាំដំណាំឈូកគួបផ្សំជាមួយការអភិវឌ្ឍទេសចរណ៍អេកូឡូស៊ី ជនជាតិ ចាម ជាច្រើនក្រុមគ្រួសារនៅទីរួមស្រុក ភឿកយ៉ឹន ស្រុក និញភឿក (ខេត្ត និញធន់) មានប្រាក់ចំណូលខ្ពស់ជាង ៥ ដល់ ៦ ដងបើធៀបនឹងការធ្វើស្រែ។


បណ្តាកំណត់ចំណាំពេលប្រើប្រាស់ផ្ទាំងនីឡុងគ្របរងដំណាំនៅលើដីគោកមួយចំនួន

ប៉ុន្មានឆ្នាំកន្លងទៅ ក្នុងដំណើរការដាំដុះប្រភេទដំណាំលើដីគោកមួយចំនួនដូចជា ពោត សណ្ដែកដី ប៉េងប៉ោះ ស្ពៃក្តោប ខាត់ណាមើមមូល ម្នាស់ ឃ្លោក ត្រឡាច រុក្ខជាតិឱសថ ។ល។ បងប្អូនជនជាតិបានអនុវត្តវិធីសាស្រ្តគ្របនីឡុង។


នារី ខ្មែរ ជម្រុលទឹកចិត្តធុរកិច្ចបង្កើតថ្មី

ថាច់ ធីចន្ធី ជនជាតិ ខ្មែរ កើតឆ្នាំ ១៩៨៩ ក្នុងគ្រួសារកសិករសុទ្ធសាធមួយនៅស្រុក ទៀវកឹន (ខេត្ត ត្រាវិញ)។ ឆ្នាំ ២០១៨ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សាថ្នាក់អនុបណ្ឌិតផ្នែកបច្ចេកវិទ្យាម្ហូបអាហារនៅសកលវិទ្យាល័យបច្ចេកទេសទីក្រុង ហូជីមិញ ចន្ធី ជាមួយស្វាមីវិលមកស្រុកកំណើត ស្រាវជ្រាវរាវរកស្តាររបរប្រពៃណីយកទឹកពីផ្កាដូងឡើងវិញ។


ដំណោះស្រាយបច្ចេកទេសមួយចំនួនក្នុងការចិញ្ចឹមសត្វពាហនៈ បក្សីស្រុកក្នុងរដូវក្តៅខ្លាំង

នាអំឡុងថ្ងៃអាកាសធាតុបម្រែបម្រួលមិនប្រក្រតី តែងតែកើតមានរលកក្តៅខ្លាំងអូសបន្លាយពី ៧ ដល់ ១០ ថ្ងៃ សីតុណ្ហភាពចាប់ពី ៣៧ ដល់ ៣៩ អង្សាសេ មានកន្លែងខ្លះជាង ៤០ អង្សាសេ ជះឥទ្ធិពលមិនតិចឡើយដល់សុខភាពហ្វូងសត្វពាហនៈ បក្សីស្រុក ហានិភ័យផ្ទុះជំងឺរាតត្បាតគឺខ្ពស់ណាស់។


ការដាំស្ពៃក្រញាញ់ខៀវ KALE ទិសដៅថ្មីរបស់ប្រជាកសិករស្រុក បាក់ហា

ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗ នេះ ប្រជាជនជាច្រើនក្រុមគ្រួសារនៅស្រុក បាក់ហា (ខេត្ត ឡាវកាយ) បានក្លៀវក្លាហ៊ានកែប្រែផ្ទៃដីមួយចំនួនដើម្បីដាំស្ពៃក្រញាញ់ខៀវ Kale (ពូជបន្លៃមានដើមកំណើតមកពីប្រទេស ហូឡង់) បើកចេញទិសដៅថ្មីអោយផ្នែកកសិកម្មនៅមូលដ្ឋាន។


ឃុំ បានលៀន ដាំដំណាំតែសរីរាង្គផ្តល់ចំណូលខ្ពស់

ជាច្រើនឆ្នាំមុននេះ បងប្អូនជនជាតិនៅឃុំ បានលៀន ស្រុក បាក់ហា (ខេត ្តឡាវកាយ) ច្រើនតែទាញយកផលតែធម្មជាតិ (ពូជតែ Shan Tuyet នៅមូលដ្ឋាន) ផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចទាប ប៉ុន្តែមកទល់ពេលនេះ អាស្រ័យដោយដាំដំណាំតែសរីរាង្គ ប្រាក់ចំណូលកើនឡើងពី ២០ ដល់ ៣០%។


ស្លាកស្នាមអនុស្សាវរីយ៍ពីវិស័យសេដ្ឋកិច្ចសមូហភាពនៅខេត្ត និញធន់

ដើម្បីលើកបង្កើនប្រសិទ្ធភាព ពាំនាំសេដ្ឋកិច្ចសមូហភាពអោយក្លាយទៅជាសមាសភាពសេដ្ឋកិច្ចដ៏មានសារៈសំខាន់យ៉ាងពិតប្រាកដ រួមវិភាគទានគួរអោយកត់សម្គាល់ក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ច - សង្គម ខេត្ត និញធន់ បានដាក់ចេញដំណោះស្រាយជាច្រើន ខិតខំប្រឹងប្រែងសម្រេចគោលដៅដល់ឆ្នាំ ២០២៥ នឹងអភិវឌ្ឍក្រុមសហការចំនួនពី ១០០ ដល់ ១២០ សហករណ៍ចំនួនពី ៥០ ដល់ ៦០ បន្ថែមទៀត អត្រានៃសហករណ៍សម្រេចបានល្អបង្គួរឡើងទៅ ស្មើនឹង ៥០ ភាគរយ


កំណត់ចំណាំមួយចំនួនក្នុងការបង្ការ ទប់ស្កាត់ជំងឺលឿងស្វិតលើស្លឹកចេក

១. រោគសញ្ញា៖ ដើមចេកដែលកើតជំងឺច្រើនតែមានស្ថានភាពលឿងពីស្លឹកចាស់ៗ នៅឯខាងក្រោម បន្ទាប់មករាលដាលឡើងទៅស្លឹកខ្ចីៗ បន្តិចម្តងៗ។ រោគសញ្ញានៃជំងឺលឿងស្លឹករីករាលដាលពីគែមស្លឹករាលដាលទៅតាមទិសទ្រនុងស្លឹក។ ស្លឹកកើតជំងឺច្រើនតែស្វិត បាក់ទងនិងស្លឹកព្យួរលើស្រទបដើមចេក ជួនកាលទងស្លឹកក៏ត្រូវបាក់នៅចំកណ្តាលតួស្លឹក។


បងប្អូនជនជាតិ ក្ហ កាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ អាស្រ័យដោយការធ្វើពិពិធកម្មគំរូចិញ្ចឹមសត្វ

អាស្រ័យដោយធ្វើបរិវត្តកម្ម ពិពិធកម្មគំរូចិញ្ចឹមសត្វយ៉ាងសកម្ម ជាពិសេស គឺការរៀបចំដាក់ដំណើរការគម្រោង "ជួយឧបត្ថម្ភអភិវឌ្ឍផលិតកម្ម ធ្វើពិពិធកម្មការងាររកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតនិងពង្រីកទូលំទូលាយគំរូកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រ" (គម្រោង) ស្ថិតក្នុងកម្មវិធី ១៣៥ របស់រដ្ឋាភិបាលនោះ បងប្អូនជនជាតិ ក្ហ ជាច្រើនក្រុមគ្រួសារនៅឃុំ បាវធន់ ស្រុក យីលិញ (ខេត្ត ឡឹមដុង) បានរួចផុតពីភាពក្រីក្រហើយ។


ជនជាតិ ម៉ុង អភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចពីដំណាំកាហ្វេ

ក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗ នេះ ផ្ដើមពីការរានឆ្ការដីចោលទំនេរ យ៉ាងសកម្ម ហើយធ្វើបរិវត្តកម្មពីមុខដំណាំដែលផ្ដល់ ប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចទាបដូចជាពោត ដំឡូង មី ស្រូវ ងាក មកដាំដំណាំកាហ្វេនោះ ជីវភាពរស់នៅរបស់បងប្អូន ជនជាតិ ម៉ុង នៅឃុំ ទ័រទិញ ស្រុក ទន់យ៉ាវ (ខេត្ត ដៀន បៀន) បានកែលម្អគួរអោយកត់សម្គាល់ហើយ។


បង្ការជំងឺអោយត្រីចិញ្ចឹម ក្នុងដំណាក់កាលដែលអាកាសធាតុផ្លាស់ប្តូររដូវ

ក្នុងដំណាក់កាលដែលអាកាសធាតុផ្លាស់ប្តូរពីរដូវរងាទៅនិទាឃរដូវនិងពីរដូវស្លឹកឈើជ្រុះទៅរដូវរងារ សត្វត្រីច្រើនតែកើតជំងឺបណ្តាលឱ្យខាតបង់ដល់អ្នកចិញ្ចឹម។ ទោះជាយ៉ាងណា ប្រសិនបើអ្នកចិញ្ចឹមប្រតិបតិ្តយ៉ាងល្អតាមតម្រូវការបច្ចេកទេស មួយចំនួនដូចខាងក្រោមនេះ នឹងជួយកាត់បន្ថយការខូចខាតជាអតិបរមាដែលអាចកើតមានឡើង ដោយសារជំងឺផ្សេងៗ។


ស្វែងរកទិសដៅរួចផុតពីភាពក្រីក្រសម្រាប់ប្រជាជននៅឃុំ កូបា

កូបា គឺជាឃុំជាប់ព្រំប្រទល់តំបន់ខ្ពស់ដោយមានសណ្ឋានដីដ៏គ្រោះថ្នាក់ចំណោទខ្ពស់​​ ដីស្ងួតហួតហែងចំណុះស្រុក បាវឡាក (ខេត្ត កាវបាំង)។ សព្វថ្ងៃឃុំមានគ្រួសារចំនួន ៧០១ គ្រួ ដោយមានប្រជាជនជាង ៣.៤០០ នាក់ជាបងប្អូនជនជាតិរស់នៅរួមជាមួយគ្នាចំនួន ៥ ក្រុមរួមមាន៖ តៃ នុង ម៉ុង យ៉ាវ ឡូឡូ អត្រាគ្រួសារក្រីក្រស្មើ ៤៥,៥%។


ស្រុក ជឺសេ អភិវឌ្ឍរុក្ខជាតិឱសថគ្រប់ប្រភេទ

ដោយបានសមស្របជាមួយនឹងលក្ខណៈដីធ្លីនិងធាតុអាកាស បានជាក្នុងប៉ុន្មានឆ្នាំថ្មីៗ នេះ ស្រុក ជឺសេ (ខេត្ត យ៉ាឡាយ) បានផ្ដោតការយកចិត្តទុកដាក់ទៅលើការអភិវឌ្ឍប្រភេទរុក្ខជាតិឱសថផ្សេងៗ ពាំនាំមកប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចសម្រាប់បងប្អូនជនជាតិ។


វិធានការចិញ្ចឹមសត្វតាមបែបជីវសាស្ត្រប្រកបដោយសុវត្ថិភាពក្នុងការបង្កើន បង្កើតហ្វូងជ្រូកឡើងវិញ

* អំពីទ្រុងក្រោលនិងគ្រឿងបរិក្ខារចិញ្ចឹមសត្វ៖ - ធ្វើអនាម័យទ្រុងក្រោលអោយបានស្អាតបាតប្រើម្សៅកំបោរស ឬថ្នាំសម្លាប់មេរោគ កម្ចាត់ជាតិពុលក្នុងទ្រុងក្រោលមុនពេលដាក់ជ្រូកចូលចិញ្ចឹម។ - បំពាក់សំណាញ់ព័ទ្ធជុំវិញទ្រុង ក្រោលចិញ្ចឹមសម្រាប់ទប់ស្កាត់សត្វល្អិតនិងសត្វដែលជាភ្នាក់ងារចម្លងបន្តឯទៀតដូចជាកណ្តុរ បក្សី រុយ មូស។ល។ - ច្រកចេញចូលទ្រុងក្រោលចិញ្ចឹមសត្វត្រូវរៀបចំរណ្តៅសម្លាប់មេរោគ បំពេញបន្ថែម ឬផ្លាស់ប្តូរថ្នាំសម្លាប់