បងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង នៅខេត្ត ឡាយចូវ ទទួលស្វាគមន៍បុណ្យឯករាជ្យជាតិយ៉ាងសប្បាយរីករាយ

ជារៀងរាល់ឆ្នាំ នៅចំថ្ងៃបុណ្យជាតិ ២ ខែ កញ្ញា បងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង នៅ ខេត្ត ឡាយចូវ មិនគិតក្មេងឬចាស់ ស្រីឬប្រុស អ្នកមាន ឬអ្នកក្រដែលរស់នៅតាមភូមិករជិតឆ្ងាយផ្សេងៗ បានរួតរះ ម្នីម្នាអញ្ជើញមកជួបជុំគ្នាតាមទីរួមស្រុក ក្រុងដើម្បីទទួលស្វាគមន៍ បុណ្យឯករាជ្យជាតិយ៉ាងសប្បាយរីករាយ។ ក៏ប៉ុន្តែឆ្នាំនេះ ក្នុង បរិបទជំងឺរាតត្បាតសកលកូវីដ-១៩ កំពុងវិវត្តដ៏ស្មុគស្មាញនោះ បងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង មិនចេញទៅលេងបុណ្យតាមដងផ្លូវនៅ

ការសម្តែងល្ខោនតុក្កតាលើគោករបស់បងប្អូនជនជាតិ តៃ

ការសម្តែងល្ខោនតុក្កតាលើគោករបស់បងប្អូនជនជាតិ តៃ នៅក្នុងពិធីបុណ្យ ឡុងតុង នៅឃុំ ភូឌិញ ស្រុក ឌិញហ្វា (ខេត្ត ថាយង្វៀន)។ រូបថត៖ ទឺធូយគ្វិញ


ចម្រៀងប្រជាប្រិយរបស់ជនជាតិ ម៉្នុង បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីជាតិ

ចម្រៀងប្រជាប្រិយរបស់ជនជាតិ ម៉្នុង (នៅហៅថា ណៅ-ម-ព្រិង) នៅខេត្ត ដាក់ណុង ជាទម្រង់សម្តែងប្រជាប្រិយ (គ្មានភ្លេងបន្ទរ) ដោយមានរូបភាព ២ ទម្រង់ រួមមានសម្តែងទោល (ច្រៀងដោយម្នាក់គត់) និងច្រៀងឆ្លើយឆ្លងនោះ ទើបបានទទួលស្គាល់ជាបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីជាតិប្រភេទសិល្បៈសម្តែងប្រជាប្រិយ។


ពិធីបូជាអារក្សព្រៃរបស់ជនជាតិ ម៉ុង

តាមទស្សនទានរបស់ជនជាតិ ម៉ុង នៅខេត្ត ហាយ៉ាង ព្រៃព្រឹក្សាជាកន្លែងរស់នៅរបស់អារក្សទាំងឡាយ។ ជនជាតិ ម៉ុង ថែរក្សាព្រៃព្រឹក្សា ផ្សារភ្ជាប់ជាមួយព្រៃព្រឹក្សានឹងបានអារក្សព្រៃថែរក្សាការពារ ជួយសង្គ្រោះរាល់ពេលមានជំងឺតម្កាត់ រោគាព្យាធិ។ល។ ដើម្បីអំណរគុណដល់អារក្សព្រៃ ព្រមទាំងប៉ងប្រាថ្នា បួងសួងអោយមានសុខភាពល្អ រដូវកាលអំណោយផលទ្វេដង។ល។ ជនជាតិ ម៉ុង រៀបចំពិធីលៀងអារក្សព្រៃ។


ពិធីកិច្ចទទួលទេវតាក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ ខ្មែរ ណាមបូ

ពិធីកិច្ចទទួលទេវតាក្នុងពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ ខ្មែរ ណាមបូ នៅវត្តសិរីតេជោមហាទុប (ខេត្ត សុកត្រាំង)។


ពិធីបំពេញសមណស័ក្ដិ ពោក តាប៉ាហ៍ របស់ជនជាតិ ចាម កាន់ព្រហ្មញ្ញសាសនា

ពិធី ពោក តាប៉ាហ៍ ឬបំពេញសមណស័ក្ដិ ពោក តាប៉ាហ៍ (អាចារ្យរង) ជាពិធីកិច្ចដ៏សំខាន់បំផុត សម្តែងឡើងវិញនូវដំណើររឿងក្លាយជាបព្វជិតព្រហ្មញ្ញសាសនាម្នាក់ ទាក់ទាញសមណស័ក្ដិកាន់ព្រហ្មញ្ញសាសនាក្នុងសហគមន៍ជនជាតិ ចាម ដែលរស់នៅលើភូមិសាស្ត្រខេត្ត និញធន់ អញ្ជើញមកចូលរួមយ៉ាងច្រើនកុះករ។


គ្រូអាចារ្យ - ស្ពានចម្លងវប្បធម៌នៃសហគមន៍ ខ្មែរ នៅតំបន់ណាមបូ

គ្រូអាចារ្យគឺជានាមប្បញ្ញត្តិ របៀបហៅដោយសេចក្ដីគោរពដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ដែលបងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ នៅតំបន់ ណាមបូ (ភូមិភាគខាងត្បូង វៀតណាម) ចង្អុលបង្ហាញសម្រាប់មនុស្សម្នាដែលមានប្រជាប្រិយភាព អ្នកទាំងឡាយដែលមានតួនាទីដ៏មានសារៈសំខាន់ក្នុងជីវភាពវប្បធម៌ - សង្គម ហើយត្រូវបានចាត់ទុកថាជា "ក្បាលម៉ាស៊ីន" សម្រាប់ស្ថាប័នសីលធម៌ របៀបរបបនៃការរស់នៅតាមភូមិស្រុកនានា។


របាំលោតម៉ុងសាយក្បាលតោមុខឆ្មា - បេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីថ្នាក់ជាតិនៃខេត្ត ឡាងសឺន

របាំលោតម៉ុងសាយក្បាលតោមុខឆ្មាគឺជាទម្រង់សិល្បៈប្រជាប្រិយប្រពៃណី បង្ហាញយ៉ាងរស់រវើកនិងទាក់ទាញពីគំនិត មនោសញ្ចេតនានិងបំណងប្រាថ្នាដ៏ទទូចរបស់បងប្អូនបណ្តាជនជាតិ តៃ នុង នៅខេត្ត ឡាងសឺន។


បុណ្យ ពើធី របស់ជនជាតិ យ៉ារ៉ាយ

តាមទស្សនទានរបស់ជនជាតិ យ៉ារ៉ាយ ដើម្បីព្រលឹងនៃមនុស្សដែលស្លាប់អាចទៅកាន់បរលោកដោយស្រួលៗ គ្មានទុក្ខកង្វល់នោះ ក្រុមគ្រួសារសពត្រូវតែធ្វើពិធីបុណ្យ ពើធី (បុណ្យគាស់សព) សម្រាប់គាស់ចោលផ្នូរចាស់ ធ្វើផ្នូរថ្មីស្អាតជាង។


អ្នកថែរក្សាព្រលឹងឧបករណ៍តន្ត្រីប្រជាប្រិយនៃជនជាតិ ចាម

ដោយបានផ្សារភ្ជាប់ជិតស្និទ្ធជាមួយស្គរ ហ្គីណាំង និងស្គរ ប៉ារ៉ានឹង ក្នុងអំឡុងពេលជាង ៣៥ ឆ្នាំមកហើយ សិល្បករ ភូ វ៉ាន់លឿង (កើតនៅឆ្នាំ ១៩៥៦) នៅភូមិ ញឺង៉ុក ឃុំ ភឿកថាយ ស្រុក និញភឿក (ខេត្ត និញធន់) បាននិងកំពុងរួមចំណែកក្នុងការថែរក្សា អភិរក្សវប្បធម៌ប្រពៃណីរបស់បងប្អូនជនជាតិ ចាម។


កន្សែង ពៀវ សម្រស់វប្បធម៌នៃជនជាតិ ថាយ

កន្សែង ពៀវ ជាវត្ថុប្រើប្រាស់មិនអាចខ្វះបានក្នុងការប្រជុំជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ ជាចំណុចរំលេចឡើងជួយលើកតម្កើងសម្រស់រៀងៗ ខ្លួននៃនារីជនជាតិ ថាយ។ តាំងពីពេលនៅក្មេងខ្ចី អ្នកម្តាយបានបង្ហាត់បង្រៀនឲ្យកូនស្រីពីរបៀបប៉ាក់ឌិន ដេរប៉ះ ត្បាញសំពត់ ធ្វើកន្សែង។ ការរៀនប៉ាក់កន្សែង ពៀវ គឺជាដំណើរការហាត់ពត់ភាពប៉ិនប្រសប់ សេចក្តីអត់ធ្មត់ ឧស្សាព្យាយាមរបស់នារីជនជាតិ ថាយ។ លុះដល់អាយុ ១៥ ឬ ១៦ ឆ្នាំ ពួកនារី ថាយ បានស្ទាត់ជំនាញក្នុងការ


ពិធីធ្វើអោយផ្ទះត្រជាក់ត្រជំរបស់ជនជាតិ មឿង

បងប្អូនជនជាតិ មឿង មានពិធីបុណ្យដ៏វិសេសវិសាលជាច្រើន ក្នុងចំណោមនោះ មានពិធីធ្វើអោយផ្ទះត្រជាក់ត្រជំ (រំដោះគ្រោះក្នុងផ្ទះ) ដែលមានអត្ថន័យដូចពិធីលើករាសីរំដោះគ្រោះក្នុងគោលបំណងជម្រះគ្រោះកាចចង្រៃទាំងឡាយចេញពីផ្ទះ បួងសួងសូមអោយសព្វសត្វទាំងឡាយជួបប្រទះតែមង្គល សំណាងល្អ។


សិប្បករវ័យក្មេងម្នាក់ ជាមួយនឹងក្ដីប្រាថ្នាចង់អភិរក្សវប្បធម៌ ខ្មែរ

ជាសមាជិកមួយនៃក្រុមយុវជនជំនាន់ ៩X (អ្នកកើតនៅឆ្នាំពី ១៩៩១ ដល់ឆ្នាំ ១៩៩៩) ថាច់ហ្វ៊ិញធឿន (អាយុ ២៨ ឆ្នាំ) ត្រូវបានមនុស្សម្នានៅស្រុក ត្រាគូ (ខេត្ត ត្រាវិញ) ស្គាល់ថាជាសិប្បករវ័យក្មេងម្នាក់ដែលតែងតែមានក្ដីប្រាថ្នា ជាមួយនឹងការអភិរក្សវប្បធម៌សិល្បៈប្រពៃណីរបស់ជនជាតិ ខ្មែរ។


ពិធីបុណ្យប្រណាំងសេះ បាក់ហា ក្លាយជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបីថ្នាក់ជាតិ

រដ្ឋមន្រ្តីក្រសួងវប្បធម៌ កីឡានិងទេសចរណ៍ ង្វៀនវ៉ាន់ហ៊ុង ទើបបានចុះហត្ថលេខាលើសេចក្តីសម្រេចចិត្តទទួលស្គាល់ពិធីបុណ្យប្រណាំងសេះ បាក់ហា នៅស្រុក បាក់ហា (ខេត្ត ឡាវកាយ) ជាសម្បត្តិបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌អរូបី ថ្នាក់ជាតិ។


ភាពដ៏វិសេសវិសាលនៃផ្សារណាត់ ស៊ីនសួយហូ

ផ្សារណាត់ ស៊ីនសួយហូ ស្ថិតនៅលើភូមិសាស្រ្តនៃឃុំព្រំដែន ស៊ីនសួយហូ ស្រុក ផុងថូ ខេត្ត ឡាយចូវ។ ផ្សារបើកលក់ពីព្រឹកព្រលឹមដល់ម៉ោង ១១ - ១២ ថ្ងៃត្រង់នៃថ្ងៃសៅរ៍ជារៀងរាល់សប្ដាហ៍ មិនត្រឹមតែជាកន្លែងលក់ដូរនិងផ្តោះប្តូរទំនិញប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងជាលំហអាកាសនៃការប្រជុំជីវភាពវប្បធម៌សហគមន៍របស់បងប្អូនជនជាតិ ម៉ុង ទៀតផង។


ផ្នែកល្ខោននៅទីក្រុង ហូជីមិញ ខិតខំប្រឹងប្រែងស្វែងរកទិសដៅថ្មី

ក្រោយពេល "បិទទ្វារ" ម្តងៗ សម្រាប់អនុវត្តការងារបង្ការ ទប់ស្កាត់ការរាលដាល នៃជំងឺកូវីដ-១៩ ឆាកល្ខោនផ្សេងៗ នៅទីក្រុង ហូជីមិញ បាន "បើកភ្លើងភ្លឺ" ឡើងវិញដោយឈុតសម្តែងជាច្រើនត្រូវបានរៀបចំដំឡើងឆាកសម្តែងយ៉ាងផ្ចិតផ្ចង់ ហាត់សមដ៏ម៉ត់ចត់ ឆ្លើយតបតម្រូវការទស្សនាសិល្បៈកាន់តែខ្ពស់ឡើងនៃមហាជនពីមួយថ្ងៃទៅមួយថ្ងៃ។


"រក្សាភ្នក់ភ្លើង" សិល្បៈល្ខោន យូកេ

ក្រោយអំឡុងពេលជាង ១០០ ឆ្នាំនៃការកកើតនិងអភិវឌ្ឍ យូកេ បានក្លាយទៅជាទម្រង់សិល្បៈ ល្ខោនមួយក្នុងចំណោមទម្រង់សិល្បៈល្ខោនដ៏ល្អឯក ជាចំណីអារម្មណ៍ដែលមិនអាចខ្វះបាននៅក្នុងជីវភាពវប្បធម៌របស់បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ នៅខេត្ត សុកត្រាំង និយាយដោយឡែកនិងនៅតំបន់ ណាមបូ (ភូមិភាគខាងត្បូង) និយាយរួម។


ភាពល្អឯករបរសូនរូប ត - ហែ នៅភូមិ ស៊ន់ឡា

ក្នុងចំណោមមុខរបរទាំងឡាយដែលផ្សារភ្ជាប់និងមានលក្ខណៈពិសេសដាច់ដោយឡែកនៃតំបន់ជនបទ បាក់បូ (ភូមិភាគខាងជើង) របរសូនរូប ត - ហែ (តុក្កតាមួយប្រភេទ) នៅភូមិ ស៊ន់ឡា ឃុំ ភឿងយឹក ស្រុក ភូស្វៀន (ហាណូយ) ត្រូវបានប្រសិទ្ធនាមថាជាមុខរបរមួយ "មានតែមួយគត់ឥតមានពីរ"។